Over Ruud Simons

Vorige pagina

Biografie en CV.

Sinds 1988 woon en werk ik als beeldend kunstenaar in Venlo.
Nadat ik in 1986 afstudeerde als eerstegraads docent schilderen, grafiek en kunstgeschiedenis aan de Stadsacademie voor toegepaste kunst in Maastricht (nu ABKM), ben ik me gaan toeleggen op de verdere ontwikkeling van mijn eigen werk als beeldend kunstenaar. De noodzaak tot verbeelden en creëren was groter dan de behoefte aan zekerheid en vast inkomen.
Mijn interesse richtte zich van meet af aan op de zeggingskracht van materialen die vanuit een kunsthistorisch oogpunt zonder artistieke betekenis zijn, zoals PVC, polystyreen, rubber, keramische tegels, hout, beton of staal.

Nu, na 35 jaar werkzaam te zijn in het beeldend vak bestaat mijn werk uit beelden, tekeningen, schilderijen en glas-in-lood. Hierin maak ik naast vrij werk ook werk in opdracht voor overheid en particulieren. Alhoewel ik overwegend in de abstracte beeldtaal werk vanuit universele thematiek, verdiep ik me bij tussenpozen in de figuratieve verbeelding van het menselijk gelaat vanuit specifieke thema’s  zoals dementie of economisch maatschappelijke issues. Zowel twee- als driedimensionaal verken ik hierin het spanningsveld tussen materiaalhantering en figuratieve herkenbaarheid.
Door de jaren heen heb ik vanuit het autonome werk een ruim portfolio opgebouwd.
In opdracht heb ik diverse monumentale beelden in binnen- en buitenland geplaatst en maakte ik een aantal monumentale glas-in-loodramen in opdracht voor bedrijven en particulieren.
Mijn autonome werk is met regelmaat op verscheidene exposities getoond.( CV onderaan pagina).
Vanuit mijn brede ervaring coach ik mensen in het kunstvak. Tevens ben ik medeorganisator van de jaarlijkse ‘Odd kunstroute’ in Venlo. www.oddkunstroutevenlo.nl

Uitgangspunt in mijn werkwijze is altijd het materiaal.
Ik ben geïnteresseerd in de zeggingskracht ervan, wat het in ons oproept.
Vaak breng ik meerdere materialen in een werk bij elkaar. Vanuit de dialoog die ontstaat tussen deze materialen en de vorm die ik eraan geef, groeit het beeld naar zijn betekenis toe.
Niet andersom.
Zo begint alles bij mijn fascinatie voor de oneindige mogelijkheden waarin ik materiaal en vorm kan manipuleren tot associatieve composities.
Regelmatig wissel ik van materiaal en techniek. Ook hier gaat het mij om de dialoog die ontstaat tussen de diverse werkprocessen. Inzichten vanuit de ene beeldende discipline beïnvloeden de andere. Het brengt onverwachte elementen in mijn werk, als een bewust gestuurd toeval.
Ik wijk daarmee regelmatig van het vertrouwde pad af. Het voorkomt routine en gedachteloze herhaling. Het houdt mijn aandacht op de zeggingskracht van het werk scherp.

Waar gaat het werk over?
Als beeldend kunstenaar geef ik vorm aan wat mij opvalt in de wereld om me heen.
Gaandeweg hebben zich hierin twee kernthema’s ontwikkeld die in mijn werk steeds terug komen.
Om te beginnen zie ik de grote onderlinge verschillen bij mensen in de beleving van de werkelijkheid. We kijken naar hetzelfde maar zien iets anders.
Ik zie de hardnekkigheid hierin. Het onbuigzame van een standpunt.
In de psychologie noemt men dit selectieve waarneming. Je ziet alleen de dingen die jouw vooroordeel bevestigen en geen bewijzen tegen dat vooroordeel.
Hoe we kijken wordt bepaald door overtuigingen die door opvoeding en cultuur waarin we opgroeien worden gevormd. We houden er aan vast, het geeft ons orde en controle over het leven. Denken we.
Dat fascineert mij.

Ten tweede zie ik als ik verder inzoom, hoe onvoorspelbaarheid en toeval die schijnbare orde kan verstoren. Hoe onze verwoede pogingen om alles onder controle te hebben onderuit gehaald wordt door onverwachte gebeurtenissen.
Ik zie daarmee het tegenstrijdige tussen enerzijds de behoefte van mensen aan een stellige overtuiging en anderzijds de betrekkelijkheid ervan. Niet alleen staat er altijd een andere overtuiging tegenover, ook onvoorziene omstandigheden tornen eraan. Het is het toeval van de opvoeding (niemand kiest waar hij geboren wordt) en het toeval van de levensgebeurtenissen (niemand kiest wat hem overkomt) wat bepaalt hoe jij naar iets kijkt.
In mijn werk geef ik dan ook vorm aan die betrekkelijkheid en de verschillen in onze waarneming. Ik wijs op het gegeven dat controle eigenlijk niet bestaat en alles afhankelijk is van de verbeeldingskracht en het voorstellingsvermogen in ons probleemoplossend handelen.

Het beperkende van onze doorgaans functionele en schematische manier van waarnemen wil ik daarom zichtbaar maken. Ik beoog de kijker uit zijn dagelijkse routine van oordelen te halen en aan te zetten tot het loslaten van ingesleten denk- en kijkpatronen.  Ik wil hem bewust laten worden van de subjectieve aannames in zijn beeldvorming.
Hiermee wijs ik op de noodzaak om altijd de realiteit van andere perspectieven op de werkelijkheid in het oog te houden.  Dit verlangt van iedereen de bereidheid om het eigen standpunt regelmatig kritisch te durven bevragen. Twijfel die hieruit ontstaat vraagt aanpassing van ons gedrag, nieuwe inzichten vereisen bijstelling van ons verwachtingspatroon.
Dit proces van beïnvloeding, aanpassing en hervinden van een nieuw evenwicht is een belangrijk vormprincipe in mijn beeldtaal.

In de ruimste zin van het woord gaat mijn werk daarmee over relativering.
Zijn we in staat onze eigen mening te relativeren? Durven we aan ons standpunt te twijfelen? Staan we er voor open dat de werkelijkheid ook anders gezien kan worden? Kunnen we ons verplaatsen in het standpunt van de ander? Hoe groot is ons zelfinzicht? Deze aspecten in ons gedrag onderzoek ik in de zeggingskracht van materiaal en vorm. Dit wordt in mijn werk zichtbaar door wat het vraagt van het voorstellingsvermogen van de toeschouwer. Het vraagt de toeschouwer te twijfelen, te relativeren, zich er voor open te stellen. Het vraagt om in de spiegel van het kunstwerk te kijken. Ik wil dat de kijker zich de vraag stelt: ‘wat roept het werk bij me op en wat zegt dat over mij?’

Ik vermijd daarom de vanzelfsprekendheid van de voorstelling. Een te concrete voorstelling heeft vaak de schijn van een overtuiging. Het denkt zichzelf te kunnen rechtvaardigen door z’n verbale en rationele verklaarbaarheid.
Mijn middel hiertoe is het provocerend ingrijpen in de esthetische beleving van een werk.
Bekorende vormgeving smoort het voorstellingsvermogen en is daarmee slechts zalvend voor de goedkeuring van de kijker: het gemakzuchtig behagen van de esthetische ervaring is een te oppervlakkig doel. Het ontstijgt nooit het niveau van decoratie en wordt daarmee nooit kunst. Alleen leunen op de uiterlijke schoonheid en aantrekkelijkheid van de vorm heeft de lafheid van teveel suiker in de saus en te weinig azijnzure prikken op de tong.

In het werk richt ik mij dan ook op het spanningsveld tussen het vertrouwde en het onverwachte.
Ik  plaats de stelligheid van ons handelen tegenover de grilligheid van de realiteit.
Belangrijke componenten in mijn werkwijze zijn daarom het gebruik van toeval en onvoorspelbaarheid. Het levert een controverse op die mijn eigen standpunten doet wankelen.
Ik breng mezelf aan het twijfelen en het werk dwingt zichzelf af zonder dat ik volledige controle heb.
Op deze manier creëer ik een niet in woorden te vatten mentale ruimte tussen het zichtbare beeld en de betekenis die het oproept.  Ik zoek het moment waarop de betekenis niet meer eenduidig te benoemen is. Beeldende kunst die volledig in woorden te vatten is maakt zichzelf overbodig en wordt een illustratie van het verbale verhaal.

In de stelselmatige afwisseling van materiaal en techniek toon ik het belang van het voortdurend herijken van onze eigen waarneming en overtuiging. Ik toon de noodzaak om vertrouwde manieren van werken los te laten en onvoorspelbaarheid ruimte te geven in het creatieve proces. Hiermee verruimen we onze inzichten en worden we uitgedaagd steeds weer een nieuw evenwicht te vinden vanuit onzekerheid, chaos en verandering. Het houdt ons scherp op onze perceptie van de werkelijkheid.
De kijker wordt hiermee in zijn associatief vermogen uitgedaagd. Er wordt een beroep gedaan op z’n voorstellingsvermogen. Hij gaat twijfelen aan zijn eigen, vertrouwde perspectief door de discrepantie die ontstaat tussen wat hij ziet en wat hij weet.
In dit spanningsveld ligt de essentie van mijn werk.

Kunst voldoet vanuit z’n DNA niet aan het verwachtingspatroon van de kijker omdat het gericht is op het vergroten van het voorstellingsvermogen van de kijker, niet op het paaien ervan.
De rol van kunst in de samenleving is wat mij betreft dan ook heel duidelijk: kunst is geen decoratie of vermaak, geen poging schoonheid voort te brengen, maar een doelgericht uitdagen van het voorstellingsvermogen van de toeschouwer. Het voorstellingsvermogen hebben we hard nodig in situaties die nieuw voor ons zijn en waar we nog geen oplossingen voor hebben. Het traint ons probleemoplossend vermogen en is daarmee essentieel voor de creativiteit die nodig is om tot antwoorden te komen.
Zonder voorstellingsvermogen geen tolerantie en ruimdenkendheid.

In kunst leren we dan ook om ons iets voor te stellen bij iets waar we ons nog niet eerder een voorstelling bij hebben gemaakt. We trainen met kunst kijken onze verbeeldingskracht.
Je wordt je pas bewust van je eigen vooringenomenheid bij de beeldvorming van de werkelijkheid als je je iets kunt voorstellen bij het perspectief van de ander. Je constateert dat iets niet ís wat het is, maar wat jij dénkt dat het is. Jouw waarneming blijkt daarmee geen absolute waarheid te zijn.
Ons wereldbeeld is daarmee een relatieve visie, bepaald door het toeval van culturele afkomst en onverwachte levenservaringen. ‘De waarheid’ slechts een opvatting van subjectieve aard, gekleurd door sociale klasse en opvoeding.

‘Alles wat we horen is een mening, geen feit. Alles wat we zien is een perspectief, niet de waarheid’.
(Marcus Aurelius)

CV

Opleiding
Eerste graad docentenopleiding TEHATEX aan de
Stadsacademie voor Toegepaste Kunst, Maastricht. ( ABKM)
Afgestudeerd 1986.

Exposities.


1994                 Galerie Bastiaans, Boxmeer, Duo expositie met Peter Verheijden
1995                 Galerie Mariska Dierkx, Roermond
1996                 Museum van Bommel van Dam, ‘Kamertjes van God’, groepssexpositie
1997                 Galerie Sir Harald Art, Venlo
2000               Galerie Signe, Heerlen, duo- expositie met Sander van Deursen
2002                Groepsexpo euregionale kunstenaars in de Werner Jäger Halle Nettetal, Duitsland
2003                Beelden in corten staal in beeldenpark  I.A.C. de Raay, Baarlo
2003                Galerie Michel Knops, Sittard
2004                Galerie Judy Straten & Marijke Raaijmakers, Grubbenvorst
2004                Kunstzaal de Hoge Hees, Natuur en Sculptuur XXXIV,  Eersel
2004                Groepsexpositie ‘Beelden in Auxiliatrix’,  Auxiliatrixpark Venlo
2004                Galerie Marijke Raaijmakers, Grubbenvorst, ‘Between wood and paper’
2005                Beelden in corten staal in beeldenpark I.A.C. de Raay, Baarlo
2005                Open Poorten- dag Buggenum,  beeldenroute
2005                Groepsexpositie Beeldentuin Suëstra, Susteren
2005                Expositie bij Bonnefanten Kunstuitleen Venlo
2006                Expositie Regio Art Rijnmond, Spijkenisse
2006                Galerie Olieslagers, Boxmeer
2006                Galerie Judy Straten, Grubbenvorst
2006                Galerie Petra Nostheide- Eyke, Nettetal Duitsland
2007                Galerie Olieslagers, Boxmeer
2008                Expositie Lei Alberigs Museumkapel Venlo
2008                Zomertentoonstelling Beelden aan de Maas, Jochumhof  Steijl
2013                 Deelname kunsttour, Maastricht
2014                 Expositie Lei Alberigs Museumkapel Venlo
2014                Odd Kunstroute Venlo
2014                 Expositie Lei Alberigs Museumkapel Venlo
2015                ‘For Freedom’s Sake’ groepsexpositie 70 jaar bevrijding Margraten
2015                 Expositie Wanda Reiff Contemporary Art Bemelen,  mei 2015
2015                 Expositie ‘Amuse’ galerie Wilms Venlo
2015                 Expositie ‘Heads’ kunstruimte p.ART.s  Oirlo
2016                 Expositie ‘Tuin der Kunsten’ Arcen. Galerie Wilms en mus. van Bommel van Dam.
2020                ‘Odd gaat vreemd’. Groepsexpositie n.a.v. 10 jaar Odd kunstroute Venlo in voormalig pand museum van Bommel van Dam

Opdrachten en beelden in de openbare ruimte

1991                 Opdracht Ned. Hippisch Centrum Deurne, plaatsing bronzen paard ‘Mambo’
1992                 Gemeente Vlodrop, plaatsing carnavalsmonument in brons
2000                Plaatsing monumentaal beeld ‘Toleranceintolerance’, Odapark Venray
2001                 Plaatsing monumentaal beeld ‘Circle of Influence’, Gelreplein Venlo,
2001                 The Test of Rightiousness ‘, particuliere opdracht in brons
2002                Plaatsing monumentaal beeld ‘Balance of Change’, gemeente Helden
2007                ‘where am I going’,  plaatsing beeld in plaatstaal Venlo/ Blerick
2007                Opdracht gebrandschilderd glas-in- lood raam Dominicanerkerk Venlo
2008                Plaatsing monumentale poort in cortenstaal voor cultuurpodium Domani, Venlo
2009                Diverse (semi- ) particuliere opdrachten voor glas-in-loodramen en beelden in staal
2010                Definitieve plaatsing ‘Toleranceintolerance’ in Venlo
2011                 Plaatsing beeld in cortenstaal ‘Encircled Image’ bij Domani Venlo.
2011                 Definitieve herplaatsing monumentaal beeld “Toleranceintolerance” in Venlo
2013                 Opdracht portret Lei Brueren Jongerenkerk Venlo
2016                 Bronzen beeldje ‘de Vastelaoves Geis’. Blerick
2017                 Bronzen kop ‘der Urmensch’. Erich Wilker Museum Lohmar Duitsland
2018                 Plaatsing monumentaal beeld in RVS ‘The balance of change’. in Wegrow Polen
2019                 Plaatsing monumentaal beeld ‘Like the compliance of a chess piece’ in  Kessel
2020                Ontwerp ‘de Opstaeker’ Venlo

Interesse in kunst

Informeer naar de mogelijkheden van een kunstwerk op maat of blader door de digitale galerie

Informeer naar een project op maat
Dit is een website van