Het eerste waar we emotie aan aflezen is ons gezicht.
Deze zeggingskracht in ons gelaat ben ik na aanleiding van de maatschappelijke impact van de economische bankencrisis in 2012 gaan vormgeven in een doorgaans decoratief en functioneel gebruikt materiaal, maar wat ik hier in z’n beeldende mogelijkheden wilde onderzoeken.
De serie ‘The average man’ in geglazuurd keramiek gaat over de verontrusting van ‘de gewone man’, komend vanuit een welvarend tijdperk zonder oorlog en ellende in eigen land, badend in overdadige consumptie en onbewust decadent, maar nu geconfronteerd wordend met een onzekere toekomst in een wereld waar het perspectief op verbetering uitblijft.
In deze serie portretten staat de onrust centraal. Onrust, verbazing, woedende onmacht en een naar binnen gekeerde kritische blik op zijn eigen handelen. Terugkijkend in de geschiedenis en beseffend dat we in een unieke situatie zitten waarin de grote economische problemen voor het eerst niet met oorlog worden opgelost…