Ruud Simons zoekt in zijn werk naar een evenwicht tussen rust en onrust.
Een afwisseling van gemoedstoestanden die ontstaat in het dagelijks leven doordat we proberen onszelf en onze opvattingen in evenwicht te brengen met de vele invloeden en gebeurtenissen die van buitenaf tot ons komen.
Sommige gebeurtenissen "beuken op ons in". Deze heftige invloeden moeten dan in balans gebracht worden.

Dit proces van balanceren is voor Simons een voortdurende inspiratiebron.

Voor ieder individu gaat het om persoonlijke ervaringen. Het kunstwerk moet dan ook in zijn evocatieve kracht een universele zeggingskracht hebben en hiermee voor iedere kijker de ruimte bieden om eigen persoonlijke ervaringen te associëren met het kunstwerk. Eenduidige betekenisgeving van de kant van de kunstenaar zou dit belemmeren.
De betekenis van een werk opent zich vanuit het uit eigen ervaringen opgebouwd associatief vermogen van de kijker.

Het kunstwerk is in zijn vormentaal universeel. In de persoonlijke associatie van de kijker wordt het concreet.